Archief Vincentius ‘vertel’

***

Karel Weerkamp

dinsdag 12 mei 2019

40 jaar priester en 23 jaar bij Vincentius Roermond

Zolang als Karel in 1997 een voet in Roermond zette is hij al betrokken bij de Vincentiusvereniging.

Hij is de trekker van de conferentie Onze Lieve Vrouw in ‘t Zand, die actief in gesprek gaat met mensen met minder inkomen, dan waarvan je rond kunt komen. De conferentie helpt hen met eigen fondsen verder. Hij blijft zijn medebroeders en zusters in die conferentie inspireren en zet daarmee de honderdzestig jarige traditie voort van deze belangrijke bouwsteen van de Roermondse Vincentiusvereniging.
Karel bouwt als moderator van onze vereniging mee aan alles, dat onze vereniging tot die inspirerende en succesvolle club maakt.

In het bestuur van de Vincentiusvereniging heeft Karel zijn eigen taak: de club moreel op koers houden. We hebben zo onze principes in de vereniging en als het bestuur die in haar enthousiasme bijna vergeet is er altijd nog Karel. Hij herinnert ons er aan waartoe we in het leven geroepen zijn. Hij vindt de middenweg: Een oprechte samenleving streeft naar gelijkheid. En waar die gelijkheid te wensen overlaat bieden we graag optimale effectieve hulp voor zoveel mogelijk mensen, die die hulp zo hard nodig hebben. Maar zonder dat individu te miskennen. Karels ethisch kompas is er een van zorgen voor de ander. Verantwoordelijkheid nemen, waar dat moet.

Hartelijke dank, Karel, voor je 22 jaar zorgvuldigheid. Proficiat met je 40 jaar priesterjubileum en gefeliciteerd met je 74ste verjaardag.

Wees gegroet!

 ***

Wat is jouw creatieve actie?

Ruim 40 vrijwilligers van de Vincentiuswinkel zouden graag de handen uit de mouwen steken. Al sinds begin maart houdt het Covid-19 virus hen tegen. Ze zitten thuis en maken er het beste van. Niet iedereen berust er gemakkelijk in. De Hulpverlening doet zijn best om te helpen waar mogelijk. Leden van de conferentie Kapel houden actief contact met mensen, die hun hulp goed kunnen gebruiken. En menig Vincentiaan zet zich in bij plaatselijke initiatieven zoals die verzameld zijn op https://www.cometogetherroermond.nl/.

Vanuit de wijk de Donderberg vindt ook een plaatselijk initiatief plaats, waar Vincentiaan Khalid Ramdani zich inzet. Hij rijdt dagelijks in zijn autootje rond om mee te helpen om honderden iftarmaaltijden uit te delen. Voor deelnemers aan de ramadan-vastenmaand is dat de enige maaltijd, die je gebruikt, meteen na zonsondergang. Andere jaren zoek je daarvoor elkaar op en nodig je mensen uit om samen te eten. Vooral ook mensen met een kleine beurs. Maar dat kan nu vanwege corona natuurlijk niet. Voor wie het niet breed heeft worden nu vanuit jongerencentrum DB4ALL maaltijden rondgebracht, die creatief via donaties, kookinitiatieven en veel extra inspanningen worden gerealiseerd.

We wensen Khalid en de jongeren van DB4ALL veel succes.
We zijn benieuwd naar jouw initiatief!

Veel sterkte, blijf zoveel mogelijk thuis en vooral gezond!

Roermond, 5 mei 2020
Kees Spapens, voorzitter

***

Ieder mens telt: het nieuwe ‘normaal’

Gisteren heb ik de derde persconferentie gehoord en gezien. Voorzichtige en terughoudende woorden over een mogelijk ‘nieuw normaal’. Dat zal, zo luidt de boodschap, nooit meer zijn als het vroeger was.Ik moest denken aan ons motto ‘ieder mens telt’, afkomstig uit de tweede helft van de 19de eeuw, Fréderic Ozanam. Een prachtige en plastische uitdrukking van het nieuwe normaal. Tot nu, ononderbroken, wereldwijd en ook in Nederland op vele plaatsen uitgedragen als het nieuwe normaal. Genoeg te eten voor ieder die tekort heeft, kleding, boeken, kinderfietsen, gratis douche, schuldeisers weggehouden, samen goed en toch goedkoop warm eten, aandacht voor ieder, een kop koffie en een praatje. Want ieder mens telt.Zo normaal en menselijk als dit is, zo apart is het ook. Dat motto ‘ieder mens telt’ is het nieuwe normaal. Maar reeds meer dan een eeuw houden we dat stug en met veel compassie vol, niet omdat ieder daarvan doordrongen is maar omdat ons besef van medemenselijkheid het ons ingeeft. Het maakt ons stil en strijdbaar, inventief en betrokken, geraakt en doortastend. Het nieuwe normaal wordt dagelijks uitgeprobeerd in al die kleine en grote Vincentiusverenigingen en -stichtingen. Zij bewijzen dat het mogelijk is, en ook bewijzen ze dagelijks hoe urgent het is.Mark Rutte zei dat hij trots is op de Nederlanders. Daarom kan ik eraan toevoegen dat ik trots erop ben landelijk voorzitter te mogen zijn van een krachtige beweging die elke dag stappen zet richting het ‘nieuwe normaal’ dat ‘ieder mens telt’.Het is nu de tijd van de eerste volle maan in de lente. De Goede week, ook wel Stille week genoemd, is aangebroken. Samen eten, samen treuren om verlies en geweld, samen hoop koesteren. Ikzelf ben een gelovig mens maar de Vincentiusverenigingen laten zien dat deze betrokkenheid belangrijk is voor allen die leven in onze pluriforme en multiculturele gemeenschap. Zonder onderscheid. Want ieder mens telt. Dat is een motto met toekomst. Dat is het ‘nieuwe normaal’.

April 2020
Toine van den Hoogen
Voorzitter Vincentius Nederland
***

Beste Vincentianen,

Beste mensen,

 

Het zijn rare tijden. Corona heeft ons in zijn greep. We letten op, dat we zelf onbedoeld geen doorgever zijn van het virus door contacten te mijden en als we elkaar toch tegenkomen, houden we anderhalve meter afstand.

De Vincentiuswinkel is gesloten. Dat is ons niet opgedragen, maar uit voorzorg voor ongewenste besmetting is dat nodig. Dat betekende van de ene op de andere dag afkicken voor iedereen, die zielsbetrokken de winkel mogelijk maakt.
De bezoekers van onze koffiehoek zitten nu vast wat vaker eenzaam thuis of op een bankje in het park. De vaste bezoekers van onze winkel -tuk op koopjes op dinsdagmiddag- moeten hun hobby even opzij zetten. Mensen, die nergens anders terecht kunnen dan bij ons omdat ze niet anders dan kleine prijsjes kunnen betalen hebben helaas het nakijken.
Onze vereniging heeft deze weken geen inkomsten en de vaste lasten gaan gewoon door.

De 45 vrijwilligers die de winkel draaiend houden zitten dat nu met hun duimen te doen. Het kriebelt. Je wilt wat doen. Maar het kan niet. Niet op de manier zoals we dat gewend zijn.

Maar er zijn ook nú mensen in nood. De instanties doen ook nú een beroep op ons om noodhulp. Onze vrijwilligers proberen die hulpvragen op te pakken, rekening houdend met de adviezen van het RIVM. Dus de vraag naar bijvoorbeeld een bed of spullen voor de kale woning wordt opgepakt. Hebben we een passend bed, dan verzinnen we wat om het vervoerd te krijgen. En is de nood hoog, dan maken we op afspraak de deur voor hem of haar een keer open. En we kunnen altijd meezoeken naar een andere oplossing bij een partner bijvoorbeeld als we die zelf niet kunnen bieden.

Zo blijven we alert op de mogelijkheden om nood te verlichten. Blijf dit doen allemaal voor zover dat in je vermogen is. Doe het in Vincentiusverband, maar zoek het ook weer niet te ver. Kijk om je heen en help in je eigen buurt.

Jouw hulp zou zo als een welkome infectie op anderen kunnen overslaan als zorgen voor elkaar.

Roermond, 25 maart 2020
Kees Spapens

namens het bestuur van de Vincentiusvereniging

***

Pasen, het feest van de opstanding. Hoe mooi kan bevrijding zijn van lijden en pijn.

Vandaag 75 jaar geleden werd Dietrich Bonhoeffer op 39 jarige leeftijd door de Hitlers regime door ophanging om het leven gebracht. Deze predikant en theoloog vond het een plicht om op te staan tegen onrecht, kwam uit New York terug naar zijn eigen stad Berlijn en stak er de handen uit de mouwen. In een tijd van crisis en nood moet je de ander helpen, was een van zijn leringen.

Op deze website (onder de kop Vincentius ‘vertel’) vindt u de paasboodschap van Toine van den Hoogen, voorzitter van Vincentiusvereniging Nederland. Hij merkt op, dat ons motto: ‘ieder mens telt’ in deze Coronacrisis in praktijk gebracht wordt. ‘Ieder mens telt’ wordt het nieuwe normaal, wanneer we dat samen vorm geven. We kijken naar elkaar om,
ook zonder dat er om gevraagd wordt. Bonhoeffer zei onophoudelijk, dat leven in de kern altijd leven voor anderen is, of zou moeten zijn. In het Berlijn van 1945 zou hij zo maar een Vincentiaan geweest kunnen zijn.

Onze winkel is dicht. Te veel gevaar voor infecties via de winkel. Maar in Roermond blijven noodsituaties ontstaan. Deze week hebben we twee keer een aanstaande moeder met kinderen, die op straat was komen te staan kunnen helpen aan wat inboedel: een oventje, matrassen, serviesgoed, een wieg/kinderbedje (met een reuzeknuffelbeer erin meegesmokkeld), positie- en babykleertjes, potten en pannen, een radiootje, enz.

Onze hulpverlener K. liep met een facetimeverbinding door de winkel en liet de dames kiezen wanneer hij wat gevonden had van het lijstje, dat hij had meegekregen. Zonder gevaar op besmetting hebben beide dankbare vrouwen weer een beetje meer hoop op een toekomst met hun kinderen.

Ik wens hen en jullie een rustige Pasen en infectieloze lente.

Kees Spapens, voorzitter Vincentius Roermond

***

Door weer en wind

In vergelijking met 2013 is de armoede in Roermond in 2017 met 3 % gedaald. Het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) gaf die cijfers onlangs vrij. Het SCP bedoelt dan met armoede: voldoende voor je basisbehoeften (wonen, tv/telefoon, verzekering, eten, kleding en verzorging) en daarbij opgeteld een minimaal bedrag voor sociale omgang (contributie, abonnement, bezoekje (reis), dagje uit). Ze noemen dat het “niet-veel-maar-toereikendcriterium”.

In Roermond woonden in 2017 3600 mensen in een gezin met een inkomen onder dit “niet-veel-maar-toereikendcriterium”. Zo’n 6,5 % van de Roermondse gezinnen heeft dus aan het eind van de maand een probleem en zeker ook in december.

Vincentius Roermond lost die armoede niet op met haar kerstactie. Maar onze leden houden niet van toekijken zonder iets te doen.
Ieder jaar kunnen hulpverleners uit deze gemeente aangeven wie er in aanmerking moet komen voor een kerstextraatje. Dat kan iemand alleen zijn of iemand met een gezin onder het bestaansminimum. Het hele jaar door verzamelen onze leden, vaak wekelijks en vaker, geheel vrijwillig met de verkoop van kleding en spullen in onze Vincentiuswinkel geld. Daarmee kunnen we de aangedragen 850 kandidaten ondersteuning bieden door hen -gelet op de samenstelling van hun gezin- cadeaubonnen te verstrekken van een regionale grutter.

In deze twee weken voor de kerst zijn heel wat hulpverleners in de weer geweest om de 2000 bonnen bij de mensen te krijgen.
Dank gaat uit naar al onze leden/vrijwilligers en naar de plaatselijke hulpverleners. Een mooie samenwerking die een glimlach op een gezicht tovert van mensen die het niet zo makkelijk hebben.

Vrolijke feestdagen en een gelukkig 2020

Roermond, 14 december 2019
© Kees Spapens

***

Column Landelijke Cliënten Raad-voorzitter Gerrit van der Meer: het systeem
LCR-voorzitter Gerrit van der Meer schrijft maandelijks een column over een actuele gebeurtenis. Hij zag de documentaire ‘Lost Boys, 5 jaar later’ met daarin een indrukwekkend portret van een jongen die uit alle macht uit de schulden probeert te komen. De absurde situaties waarin hij belandt. En de boosheid die Van der Meer voelt omdat ‘het systeem’ zo mensonterend is en kennelijk te ingewikkeld om te veranderen.
De documentaire ‘Lost Boys, 5 jaar later’ wil niet meer uit mijn hoofd. Het verhaal van Demo, die heel hard werkt om zijn schulden af te lossen, maar steeds weer keihard wordt teruggeduwd, is schokkend en niet te bevatten.Demo heeft een verleden bij de bende ‘Bloods’ en heeft in de gevangenis gezeten. Maar hij heeft in volle overtuiging besloten om zijn leven op de rit te krijgen en dat lijkt prachtig te lukken. Hij heeft een baan als reporter bij radiostation FunX, is genomineerd voor een belangrijke radioprijs en is manager van een label bij een platenmaatschappij.Zo verdient hij een salaris waar hij prima van zou kunnen leven. Zou kunnen, want er is één grote hindernis. In de gevangenis kon hij geen rekeningen betalen en daardoor had hij bij zijn vrijlating een schuld. Zodra de schuldeisers in de gaten krijgen dat hij wat geld heeft, storten ze zich als aasgieren op hem. Hij heeft nu wel een inkomen maar dat betekent niet dat hij alle rekeningen tegelijk kan betalen. En zeker niet alle boetes, incasso- en administratiekosten. Ook niet als hij op een absoluut minimum leeft. De schulden lopen volkomen autonoom op en dat geldt niet voor zijn inkomen. Een rekening van nog geen 700 euro kan door incasso- en administratiekosten in korte tijd oplopen naar meer dan 2.000 euro.Dit is nog maar een van de vele voorbeelden. In het begin leest Demo nog alle brieven die hij krijgt en reageert hij ook overal op. Hele dagen zit hij aan de telefoon. Telkens stuit hij daarbij op de betonnen muur van ‘het systeem’. De medewerkers die hij belt, kunnen geen andere uitleg geven dan: ‘Helaas, meneer zo is het systeem’.Demo’s schulden zijn inmiddels verdubbeld en opgelopen tot € 60.000,-. Tot zijn verbazing en opluchting krijgt hij een lening van de bank waarmee hij alles kan aflossen. Dit is wel van korte duur. Na enkele dagen vallen nieuwe brieven en rekeningen op de deurmat. Van afzenders waarvan Demo nog nooit heeft gehoord en met bedragen die hij op geen enkele manier kan verklaren. Weer krijgt hij te maken met loonbeslag. De conclusie: hij zal nog vele jaren of zelfs zijn hele leven te maken hebben met loonbeslag en dus met een leven in armoede. De gevangenisstraf was beperkt maar de echte straf is levenslang. Kafka had het niet kunnen bedenken.Hyena’s bijten naar hun prooi, maar ook naar elkaar. Dat is het beeld dat ik van schuldeisers krijg: We willen allemaal geld zien maar ik mag eerst. Als ik met hem klaar ben, dan mag jij. En als ik een manier kan bedenken om nóg meer veren van deze kale kip te plukken dan zal ik dat zeker niet nalaten.Tijdens het kijken naar de documentaire zat ik de haren uit mijn hoofd te trekken. Niet alleen omdat ik het gevoel heb dat ik Demo heb leren kennen en ik heel veel bewondering heb voor zijn doorzettingsvermogen en veerkracht – hij kreeg bij de voorvertoning van de documentaire ook zeer terecht een staande ovatie.
Ik ben vooral boos omdat er honderdduizenden mensen zijn die door ons huidige systeem volledig worden uitgeknepen. Het systeem ziet geen mensen, maar alleen geld. Het systeem is dus letterlijk mensonterend.In de bioscoopzaal waren alle bezoekers na de voorvertoning geschokt, boos of beschaamd. Maar geen van de aanwezigen kon vertellen hoe we aan dit verrotte systeem een eind gaan maken. Deeloplossingen zijn er veel – en daar gaan de overheid en alle andere betrokkenen ook mee aan de slag – maar dé totaaloplossing is niet voorhanden.Echt onthutsend is: het systeem is hiervoor te ingewikkeld.Klik hier voor de documentaire Lost Boys, 5 jaar later.

***

Vincentius 160 jaar

Onze vereniging bestaat op 14 februari 160 jaar. In 1859 was het nodig om klaar te staan in noodgevallen in Roermond. Hard nodig! En nu nog steeds. Al is onze kijk op de wereld groter geworden.

Als vorm van “Zelfheiliging door christelijke naastenliefde” begonnen een 16 tal gegoede en geziene burgers en geestelijken een conferentie van de Vincentiusvereniging in de stad: de Christoffelconferentie. Ze sprongen in de bres voor hulpbehoevende mensen door in de winter kolen, kleding en brood te verstrekken van december tot en met maart.

En men probeerde dan gelijk ook mensen te stimuleren fatsoenlijk (voor de kerk) te trouwen, hun kinderen te laten dopen en ze naar school te sturen. Vincentius begon de jaren erna een spijskokerij en een bibliotheek. En dat het nodig was bewijst het gemiddelde loon, dat een arbeider van toen ontving: éen gulden per dag en dat al onveranderd sinds 1820.

In Roermond werd in de tijd van de oprichting van Vincentius 27% van de bevolking “bedeeld” zoals dat toen heette, al gebeurde dat niet alleen door Vincentius.

De eerste kerstactie vond eind negentiende eeuw plaats. Het magazijn, dat zich later ontwikkelde naar de kringloopwinkel was er eigenlijk vanaf het allereerste begin.

De Christoffelconferentie ontving haar inkomsten in de begintijd uit de wekelijkse collecte onder de leden, uit legaten, liefdadigheidspreken, loterijen en de opbrengst van de concerten van zangvereniging de Liederenkranz.
Toen we op 14 februari 1899 veertig jaar bestonden verleende bisschop mgr. Paredis aan allen, die die dag ter communie waren gegaan vanwege het jubileum een volledige aflaat van wel 40 dagen. En de “bedeelden” kregen per gezin een pond worst en een heel krentenbrood.

En nu 120 jaar verder is de vereniging nog steeds nodig. De armoede in bepaalde delen van Roermond is nog steeds boven de 25 %! Maar we kijken nu ook verder dan Roermond. Ook elders is bittere armoede.

Steffie Mooren kwam uit bij een medische post in Uganda en zorgde mee, dat het een ziekenhuis werd met een fatsoenlijke kraamafdeling. Men ontwikkelde daar in Kumi in Uganda ook onderwijs en meer sociale cohesie. Ook daar is nog een wereld te winnen en streeft de stichting Kumi Hospital naar hoop op een betere toekomst. Wij mogen daaraan een klein beetje bijdragen door een tientje per bestaansjaar in hedendaagse Euro’s ter beschikking te stellen bij ons huidige lustrum.

Roermond, 15 februari 2019
© Kees Spapens

***

Ontspullen

Ze zijn weer voorbij: de feestdagen, waarin Nederland zich weer van zijn beste kant heeft laten zien. De middenstand draaide mooie omzetten en de (kerst-)pakketjeskoeriers verdrongen zich met hun witte busjes op het woonerf.

Dankbaarheid toon je met een cadeautje. Daar is niks mis mee. Dat voelt goed.

Maar het was niet overal in Roermond zo druk. Het aantal huishoudens met een inkomen op sociaal minimum is hoog in Roermond: meer dan 9%. Elf procent hoger dan in de rest van Nederland. (Beleidsplan Armoedebeleid Roermond, november 2016). Die adressen deden die busjes aanmerkelijk minder frequent aan. We hopen, dat veel hulpverleners met de kerstactie hen wel hebben kunnen bereiken.

En heb je nu een welgemeend cadeautje ontvangen, dat waarschijnlijk toch ongebruikt de kast in is gegaan, gun dat dan een tweede leven en breng het naar Vincentius. Daar kunnen we het voor weinig geld aan die andere doelgroep doorgeven en van die centen, die het opbrengt kunnen we volgend jaar weer de kerstactie organiseren.

Dat geldt natuurlijk ook voor al die andere spullen die meer dan 5 jaar in de kast, op zolder of in dat vergeten kamertje staan te verstoffen. Bijvoorbeeld schoenen: Je hebt ze ooit te groot gekocht, of te klein. Of die overmaat kleding, na je succesvolle dieetpoging. Straks is die toch uit de mode: breng dat goeie goed naar Vincentius.

De spulletjes, die je kinderen achterlieten, toen ze het huis uit gingen, of die je erfde, maar al jaren toch ongebruikt blijven. Breng ze toch naar Vincentius.

We verkopen goed spul. Geen versleten waren. We prijzen ze vriendelijk, maar ook naar waarde (uniek; of soms nog in de oorspronkelijke verpakking) èn jij bent goed bezig met ontspullen, opruimen, stimuleren van duurzaam hergebruik en fondsvorming voor de goede doelen van Vincentius. En lukt het niet om langs te komen dan bel maar, dan komen we bij je langs.

Ontspullen: een goed begin van het nieuwe jaar.

Roermond, 9 januari 2019
© Kees Spapens

***

Jacco, of Anna, of Noa of Yara…

Ik ben een week of zes geleden opa geworden. Voor de eerste keer. Prachtig zo’n klein, nog kwetsbaar mensje, waar alles zo vroeg al op en aan zit. Blakend van levenslust, zijn armpjes uitstrekkend naar zijn ouders, of wie maar in zijn gezichtsveld komt. Toonbeeld van nieuw leven, symbool van het fris begin, dat zo mooi past bij kerstmis. Jacco wordt liefdevol in een warm nest ontvangen, waar beide ouders werk en zorg verdelen, maar één op de negen kinderen in Nederland (CBS 2017) groeit op in armoede. En in grote delen van onze stad is dat getal nog verontrustender: één op de vijf. Laten we dit kind Anna noemen.

Schuldloos ter wereld gekomen is de toekomst van Anna statistisch gezien een stuk minder rooskleurig dan die van Jacco. Vroeg of laat zal ze opmerken, dat zij minder mogelijkheden heeft. Dat haar ouders niet thuis moeten geven, waar andere kinderen wel mee kunnen doen, ondanks voorzieningen als Leergeld, Sport- en Cultuurfonds, misschien zelfs Voedselbank.

Maar Anna is even welkom bij haar moeder en vader. Ook voor hen is ze symbool voor een nieuw begin. Laten we omzien naar elkaar en zorgen, dat ook voor Anna een mooie toekomst is weggelegd. Ieder kind is welkom. De wereld heeft iedereen nodig.

Anna en Jacco, en u lezer, zalig en gelukkig kerstfeest en een voorspoedig nieuw jaar.

Roermond, 18 december 2018
© Kees Spapens

***

Natuurlijk steunen we goede doelen!

Iedereen doet wel eens een overschrijvinkje naar een goed doel. Het zit haast in ons bloed. We doen dat al jaren. In 2017 gaven we in Nederland op allerlei manieren 2,9 miljard aan goede doelen, weer ruim 7 % meer dan in 2016. En dat zonder uit de luie stoel te hoeven komen.

Maar ook zijn er grote groepen, die óók hun vrije tijd aan een goed doel besteden. Deze week was het weer een drukte van belang in het Vincentiushuis. Beneden bedienden zeven vrijwilligers de op momenten 40 bezoekers van ons kleine prijsjes magazijn. Boven werden kerstpakketjes klaargemaakt. De Vincentius kerstactie kreeg weer meer dan 600 adressen aangeleverd met zowat 1500 mensen die via hun hulpverlener vouchers voor de supermarkt aangeboden krijgen.
Hulde aan Roos, Els, MarieAnne, Nellie en al die hulpverleners, die deze megaklus van een maand of drie ieder jaar toch maar klaren! En zeker een pluim voor Francine, die die kar tien jaar getrokken heeft.

Terwijl in de vergaderzaal brieven gevouwen werden en enveloppen bestickerd, kwam Theo, onze nieuwe vrijwilliger-fietsenhersteller, twee fietsen afleveren. Met wat gloednieuwe onderdelen en banden overleven deze recyclefietsen wel weer een aantal jaren intensief gebruik door de schooljeugd en de fietsenstalling aldaar. En in de spreekkamer schreef Teun zich in, die voortaan de verdere fietsafhandeling op zich wil nemen. Door wat uurtjes beschikbaar te stellen word je vanzelf Vincentiaan. Het verrichte werk is je contributie.
Ook Gerrie konden we welkom heten, die onze website samen met Jac optimaal aantrekkelijk en bereikbaar houdt.
Sinds vorige week maandag vind je naast de chauffeur op de Vincentiusbestelbus bijrijder Aref, die gratis klein huisraad bij je komt ophalen. Één belletje naar Vincentius is voldoende.

Na de geslaagde boekenbeurs een week of drie geleden is er ook vandaag weer volop activiteit in onze boekenkelder. Na de beurs kijken de boekenbeursvrijwilligers de paar honderd bananendozen met niet verkochte boeken allemaal nog een keer na en worden die opnieuw gesorteerd. Zo wordt er alweer volop gewerkt aan de volgende beurs in oktober 2019.

Maar niet iedereen kan zich persoonlijk inzetten. En dan is het wel handig, dat ook zo’n overschrijvinkje kan worden ingevuld. Want naast de opbrengst van de winkel is iedere euro welkom!

NL 26 RABO 01 31 25 54 28 t.n.v Vincentiusvereniging Roermond.

Roermond, 26 november 2018
© Kees Spapens

***

De armoede opgelost

17 oktober was de dag van de armoede.

Eigenlijk is die dag nogal onopgemerkt aan me voorbijgegaan. Een dag als iedere andere, ook nu zonder oplossing van die vermaledijde armoede.

Ook Gerrit van der Meer, de voorzitter van de Landelijke CliëntenRaad, had deze sinds 1992 door de Verenigde Naties erkende wereldarmoededag niet echt op zijn netvlies. Als voorman van de LCR praat hij namens alle pensioen- en uitkeringsgerechtigden en mensen met een handicap of chronische ziekte met Den Haag over het sociaal beleid. Hij vindt, dat in Nederland de armoede al lang opgelost had moeten en kunnen zijn.

In zijn column op de site van de Landelijke CliëntenRaad nuanceert hij gaandeweg zijn standpunt. De armoede afschaffen blijkt toch niet zo gemakkelijk haalbaar. Of is het als met voetbal, zoals Johan Cruyf ons voorzei: ‘Voetbal is een simpel spel maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetbal spelen.’ In een land als Nederland zou de Vincentiusvereniging geen bestaansrecht moeten hebben. Van de Meer geeft in zijn verhaal richtingen aan een oplossing. Benieuwd? Klik dan hier even door en lees zijn verhaal.

Roermond, 22 oktober 2018
© Kees Spapens

***

BTW

Eigenlijk is het heel simpel. Vincentius verzamelt geld en deelt dat uit, aan mensen, die in nood zitten. Een daad van barmhartigheid van mensen met het hart op de goede plaats aan mensen, die het hart nodig hebben.

Geld verzamelen doet Vincentius Roermond al sinds haar oprichting in 1859 met liefdadigheidsvoorstellingen, collectes, via schenkingen en legaten en door het Rad van Avontuur tijdens de kermis: een soort tombola. Maar Vincentius had vanaf de start van de st.-Christoffelconferentie ook altijd een magazijn met goederen voor minder bedeelden*.

En Pater Norbert had in de zestiger jaren een winkeltje in tweedehands kleding opgericht. Magazijn en winkeltje werden samengevoegd en sinds 1981 aan de Knevelsgraafstraat 19 uitgebaat zoals nu nog de er uit voortgekomen Vincentiuswinkel in de Burgemeester Brouwersstraat.

Vanaf de start van de winkel had Vincentius vrijstelling van omzetbelasting. Dit jaar heeft de ledenvergadering echter een begroting moeten vaststellen met een aanmerkelijk lager bedrag aan opbrengsten onder de streep. De belastingdienst heeft voor het eerst sinds de start van de Vincentius vereniging in Roermond een aanslag opgelegd. De fiscus meende die vrijstelling van BTW niet langer te kunnen handhaven. Ongeveer 1/5 van de opbrengst van de winkel gaat nu naar de schatkist. Dat de opbrengst niet met 1/5 inzakte is dank zij de goede giften in natura van de Roermondse bevolking het laatste jaar. De gulle gevers brachten meer en betere spullen en daaraan dankt de vereniging een toegenomen verkoopresultaat. We zijn een idealistische vereniging en handhaafden de kleine prijsjes, zodat iedereen kan blijven slagen.

Roermond, 5 oktober 2018
© Kees Spapens

* De Vincentiusvereniging in Roermond 1859-2000. In: Spiegel van Roermond, 2005. p. 66.

***

Fietsenkelder van Vincentius

Ik mocht voor L. invallen. L. verwerft fietsen, poetst ze en repareert ze zo nodig, zodat ze ten behoeve van schoolgaande jeugd of voor woon-werkverkeer bij financiële problemen kunnen worden ingezet. Een succesvol project bij Vincentius Roermond, dat voornamelijk gedraaid wordt door de onvolprezen stille kracht L. Maar L. moet het rustiger aan gaan doen, dus ging ik naar de fietsenkelder om de voorraad eens op te nemen. Ik trof er drie herenfietsen en een damesfiets rijklaar aan. Verder een damesfiets met een lege achterband, een kleuterfietsje, vier kinderfietsen en twee wrakken. En een “goedkope” uitvoering van een trekkingfiets met een verroeste derailleur, een kapotte achterband, een al te gammele bagagedrager achterop en een mandje op het voorwiel, dat los hing. De fietsstandaard was met duct tape aan de achtervork vastgemaakt.

Met goede moed zocht ik mijn fietsreparatiesetje op om de twee fietsen, waarvan de band leeg stond weer berijdbaar te maken. Ik voel me niks te goed om een band te lappen: dat is me sinds mijn schooltijd goed afgegaan. Van de lekke damesachterband draaide ik het ventieltje toch wel heel gemakkelijk rond. Maar toch bleek het ventieltje steviger vast te zitten dan ik dacht, maar was helemaal dolgedraaid los van de binnenband! Dat wordt dus een nieuwe binnenband 28X1 ⅜ X 1⅝. Dan toch maar vast de band repareren van de trekkingfiets. Daar leken na gebruik van de bandenlichters twee binnenbanden in te liggen. Bij nadere inspectie was de verklaring, dat in de aanmerkelijk kleinere buitenband een veel te grote binnenband gemonteerd was, die over grote lengte dubbel zat. En bovendien geperforeerd. Ook daar maar een nieuwe binnenband dus.
Van die goede moed restte niet veel meer.

Buiten wachtte een vader met zijn dochter, die via Leergeld om een fiets hadden gevraagd. Trots ging ik mijn enige damesfiets aanbieden. Echter op medische indicatie kon ze slechts een fiets met versnelling accepteren.

De voorraad blijft dus: drie herenfietsen en een damesfiets.

Trouwens, ken je iemand, die graag aan fietsen sleutelt en ze trots wil doorgeven aan mensen, die binnen onze doelgroep vallen, laat die persoon dan even met mij bellen! 0616106069

Roermond, 23 augustus 2018
© Kees Spapens

***

Hulp aan kinderen van ebola-slachtoffers uit Siërra Leone wordt gecontinueerd.

Vorig jaar heeft Vincentius Roermond een begin gemaakt met de ondersteuning via de stichting Outreach Support Ministries (OSM) van kinderen van ouders, die aan ebola zijn overleden. Er werden 15 weeskinderen geselecteerd, die hulp hard nodig hadden. Ze werden met een pakket kleding en schoeisel, een matras met klamboe en zo nodig eten om de extra mond te voeden naar opvangadressen gezonden. Ze kregen ook een plaatsje op de OSM-school met de bedoeling daar ten minste 4 jaar te blijven. De jongste -Yaminatu- is vier en de oudsten zijn 13 (Joseph, Robert en Alusine). Van 10 kinderen is een familielid (oma, opa, tante, oom) opgespoord en 5 wonen in een pleeggezin.

“Alle kinderen zijn tot op zekere hoogte getraumatiseerd, door wat ze recent hebben meegemaakt, maar voor een aantal van hen was het niet de eerste keer, dat ze een traumatische gebeurtenis doormaakten. Ieder kind wordt daarom begeleid op zijn/haar eigen niveau om deze trauma’s te verwerken, met psychologische hulp in de vorm van gesprekken, een bijbelklas, maar ook door bijvoorbeeld voetbalwedstrijden, waaraan ze kunnen meedoen,” schrijft OSM in een eerste voortgangsverslag. Doordat ze naar school kunnen wordt het gevaar van stigmatisering vanwege de ebola geminimaliseerd.

De kinderen krijgen meer dan onderwijs. Het project herstelt levens van kinderen die op jonge leeftijd al veel te veel hebben moeten meemaken!

De volgende jaarbijdrage wordt in augustus overgemaakt.
Dank je wel, Roermond, dat je steeds spullen blijft brengen, die we in onze winkel kunnen verkopen. We helpen niet alleen Roermondenaren, maar ook mensen ver weg!

Roermond, 7 augustus 2018
© Kees Spapens

***

Sta op tegen verslechtering!

Armoede bestrijd je het beste door te zorgen voor werk. En mensen willen ook graag werken. Maar mensen met een beperking hebben helaas zeer beperkt kans op werk. Wanneer op dit moment een werkgever iemand met een arbeidsbeperking aanneemt kan hij een loonkostensubsidie krijgen van de gemeente. Een hoop rompslomp voor de werkgever. En veel risico dat hij met hoge kosten blijft zitten.

Nu wil Rutte III die werkgever het gemakkelijker maken. Rutte en zijn staatssecretaris Tamara van Ark willen stimuleren dat werkgevers zo veel mogelijk mensen aannemen, ook hen die een arbeidsbeperking hebben.

De voorstellen die ze presenteren zijn goed voor die werkgevers, maar de werknemer met een arbeidsbeperking kan er flink op achteruitgaan. Dit gaan zij meemaken:

Werkgevers mogen mensen met een beperking onder het  minimumloon betalen…

Een eventuele aanvulling vanuit gemeente wordt geweigerd bij spaargeld en/of werkende partner…

Pensioenrecht komt te vervallen…

De aanvraag van een WIA- en/of WW-uitkering wordt bemoeilijkt…

Het levert de staatssecretaris volgend jaar wel een miljoenenbesparing op oplopend tot €500 miljoen op de lange termijn in 2050.

“We gaan er allemaal op vooruit in 2018” beloofde Rutte. Behalve dus wanneer je ziek bent. Dan wordt je richting de armoede gedirigeerd.Verzin iets beters, mevrouw van Ark!

Je kunt opstaan door hier de petitie te ondertekenen.

Roermond, 17 april 2018
© Kees Spapens

***

Hebben sociale minima gewonnen in Roermond?

Ja, ik zou de mensen met een minimuminkomen willen feliciteren met de overwinning van Marianne Smitsmans, die samen met Gerard Ijff veel heeft kunnen betekenen in de preventie van schuldhulpverlening. Jammer, dat de Roermondse PvdA de landelijke club volgde richting moeras. Want het stadsbestuur van de afgelopen vier jaar inclusief de socialisten heeft in een economisch moeilijke tijd heel wat gedaan om te voorkomen dat mensen verder afdwalen in armoede.

Veel uithuisplaatsingen werden voorkomen door alert hulp te verlenen. Jongeren 18-plus kregen extra aandacht ter voorkoming van ontsporing. Grenzen in regelingen werden zo mogelijk opgetrokken, zodat er meer mensen met een kleine beurs gebruik van konden maken.

Waren er vier jaar geleden zeven partijen nodig om dit bestuurlijk mogelijk te maken, nu hebben deze zeven een nog veel ruimer mandaat. Ga voortvarend door op de ingeslagen weg, Marianne, want die is nog lang. Nog steeds is de armoede in Roermond groter dan in de rest van het land. En de grootse plannen met de Donderberg lossen niet alle problemen op.

Kwetsbare mensen, kunnen volgens het NIBUD niet rondkomen van hun uitkering inclusief alle toeslagen, waar ze recht op hebben. Vijftigplussers, (meervoudig) gehandicapten, talig beperkten komen niet aan de bak. Moet de gemeente zich blijven verschuilen achter te krappe landelijke normen en middenstandersonvriendelijke regelingen?

Laten we de komende vier jaar ook in het gemeentelijk beleid ruimhartiger zijn naar mensen op of om het sociaal minimum en samen met het maatschappelijk middenveld creatief zijn om de armoede te verminderen.

Roermond, 23 maart 2018
© Kees Spapens

***

Onbaatzuchtig

Vincentiusvereniging Roermond bestaat sinds 1859. We verzorgden aanvankelijk dikke soep voor mensen, die geen maaltijd hadden. De initiatiefnemers van die actie kende je toen niet. Mensen van de parochie wisten uit eigen ervaring wie die hulp nodig had. De geldgevers hoefden niet zo nodig in de publiciteit. De caritas van toen was kleinschalig en gebeurde vanuit de luwte. Die houding van onbaatzuchtigheid heeft onze vereniging ook in de twintigste eeuw gekenmerkt. Wanneer we wat doen voor een ander hoeft dat niet meteen de krant in.


Vanuit de vereniging hoor ik nu echter vaker, dat we wat meer de publiciteit moeten zoeken. We krijgen ons geld niet meer van een kerkelijke organisatie of een enkele geldschieter. De stad is te groot en we weten niet meer uit ervaring of van horen zeggen wie we zouden moeten helpen.
Fondsen voor de noodhulp halen we nu uit de verkoop van tweedehands goederen. We zijn afhankelijk van de spullen die ons gebracht worden en van klanten in onze kringloopzaak.
Jongeren kennen ons niet meer. Ouderen vertonen zich niet graag in onze winkel, omdat ze onterecht er van uit gaan, dat die bedoeld is voor mensen met een smalle beurs. Die groep kan inderdaad goed slagen vanwege de kleine prijsjes bij Vincentius. Maar iedereen mag bij ons snuffelend op zoek naar dat snuisterijtje dat je net miste in je verzameling, of het ontbrekende kopje in je servies. Iedere cent in de Vincentiuswinkel uitgegeven komt immers ten goede aan noodhulp. Maar dan moet men ons wel weten te vinden!
In deze tijd van Facebook en Twitter, van marketing en zichtbaarheid, kunnen we niet achterblijven. De beste manier om van het bestaan van Vincentius op de hoogte te raken is door te laten zien wat we doen. In 2018 nemen we ons dan ook voor meer zichtbaar te zijn. Op onze website, rondom acties in de krant, maar ook op markten en braderieën.

Roermond, 16 februari 2018
© Kees Spapens

***

€10.000,- voor ontbijtjes!

Ontbijt voor kinderen van mensen met een laag inkomen

Inderdaad, kinderen van mensen met een minimuminkomen gaan vaak zonder ontbijt naar school. In de wijken Donderberg, de Kemp en het Roermondse Veld was het percentage huishoudens met een inkomen op of rond het sociaal minimum boven de 20 % met als uitschieter een wijk, die zelfs 28 % huishoudens op minimumniveau telt (bron: Beleidsplan armoedebeleid Roermond/CBS 2012). Het aantal huishoudens met een inkomen tot 120% van dat sociaal- of bijstandsminimum -nog steeds allesbehalve een vetpot- is zelfs twee keer zo groot!

Deze mensen hebben eigenlijk te weinig geld om voor hun kinderen te zorgen. Daarbovenop komt de stress, die samengaat met armoede en dan schiet een ontbijt er ‘s-morgens gemakkelijk bij in.

Het was dan ook een prachtig, dat Vincentius Roermond zondag 28 januari een cheque van onze vrolijke vrienden, die onbekend wensen te blijven, mocht ontvangen van maar liefst €10.000,-. Dit geld is bedoeld voor ontbijtjes voor kinderen in gezinnen met een laag inkomen. Voor dat geld moeten toch wel met goed wat hulp van vrijwilligers zo’n 4000 ontbijtjes te realiseren zijn, die aan kinderen van de basisscholen in die wijken kunnen worden uitgereikt. Het blijft een druppel op een gloeiende plaat, natuurlijk, maar hopelijk is dit een begin van een vrijwilligersactiviteit, die de armoede weer voor een stukje de wereld uit helpt.

We steken de koppen bijeen en wie een goed idee heeft, die melde zich natuurlijk graag! (0475-327432, secretariaat@vincentiusroermond.nl)

Scholing is de beste preventie van armoede. En als het kind op school kan opletten en niet gestoord wordt door een knorrende maag, dan kan het aan zichzelf werken en zich uit de spiraal van armoede ontworstelen.

Roermond, 29 januari 2018
© Kees Spapens
***

Armoede in Roermond hoger dan in de rest van Nederland

De wijk Donderberg is wat dreigende armoede betreft de meest kwetsbare van Roermond. Daar moest in 2016 18,5 % van de huishoudens van een absoluut minimuminkomen rondkomen.

Hoe stond Roermond er in het algemeen voor wat betreft de kans op armoede

Eens in de twee jaar verzorgt het CBS op verzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een verslag van de ontwikkelingen op het gebied van armoede en levensomstandigheden in Nederland. Ik haal er voor Roermond wat cijfers uit.

CBS hanteert de lage inkomensgrens: een bedrag, dat nodig is om van te kunnen leven. Dat is natuurlijk afhankelijk van je omstandigheden. Zo legt CBS de grens voor een alleenstaande op €1030,- per maand. Voor iemand met één kind is dat bedrag €1370,-. Voor een gezin van 2 partners en twee kinderen: €1940,- per maand. Dit is dan besteedbaar inkomen zonder rekening te houden met huurtoeslag.

In 2016 moest 8,2 % van alle huishoudens in Nederland rondkomen van dit laag inkomen of minder. 3,3 % van alle huishoudens moest dat vier jaar op rij. Zij worden als langdurig in armoede beschouwd. Dit getal lijkt gestadig toe te nemen door de tijd heen. Dat komt vooral, omdat meer huishoudens langdurig afhankelijk zijn van een bijstandsuitkering.

Roermond doet het slechter dan Nederland in het algemeen. In onze stad moet in 2016 10 % het doen met een bedrag onder de inkomensgrens waaronder armoede dreigt. En 4,4 % zelfs vier jaar of langer. Tussen 2011 en 2016 is de toename van armoede niet gestopt. De Roermondse getallen zijn weliswaar beter dan die van Maastricht, Heerlen en Kerkrade, maar een gemeente als Weert kent een beduidend lagere armoede. Roermond heeft wat dit betreft een grote-stadsprobleem.

Kortom: Vincentianen en Roermondenaren: Werk aan de winkel!

Roermond, 19 januari 2018
© Kees Spapens

 

Bron CBS: Rapport Armoede en Sociale Uitsluiting 2018. 
Den Haag: 17-01-2018